08-07-06

Op zoek naar mezelf...

Met Pasen ben ik bevallen van ons derde zoontje, een schat van een baby, een absoluut wonder, op alle mogelijke vlakken. Hoewel ik er niet al te veel bij stil wil staan, wil ik toch nooit uit het oog verliezen dat het even goed fout had kunnen lopen... zodat ik de wereld en het leven voor altijd dankbaar zal blijven.

Maandag is hij opgenomen in het ziekenhuis, om te onderzoeken wat er juist mis is met hem, hij heeft een enorm vervelende verslikkingshoest, waar hij soms niet uit lijkt te raken. Eerst dachten ze reflux, maar in de tests in het ziekenhuis wezen uit dat het niet om reflux gaat, dan dachten ze aan mucoviscidose, maar gelukkig wees de zweettest uit dat dat niet het geval was (OEF!). Maar wat het nu wel is, weten ze echter niet, en het is begonnen toen hij een drietal weken is, morgen wordt hij dertien weken, dus jah, ik denk dat we nog wel een lange zoektocht te gaan hebben, hopend op een goede afloop! Ilyas daarentegen lijkt zich er niet druk in te maken, hij groeit dat het een lieve lust is, eet alsof hij in jaren geen eten gehad heeft, en is zo ontzettend vrolijk, dat je niet anders kan dan meelachen met hem! :) Zijn twee oudere broers zijn zo ontzettend trots op hem, en ze zijn lief, maar ze proberen hem om ter hardst te verwennen, dus dat belooft! :)

 

Maar sinds mijn bevalling ben ik aan mijn geloof gaan twijfelen, vooral in de weken erna. Ik moet toegeven dat ik nog steeds niet gevonden heb wat ik zoek, weet eerlijk gezegd ook niet wat ik zoek en vermoedelijk zal ik het wel nooit vinden, maar hopelijk vind ik ooit wel innerlijke rust :)

 

 

13:25 Gepost door Just me in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hoi Waarom juist ben je na je bevalling beginnen twijfelen aan je geloof?

Gepost door: Portishoofd | 20-07-06

De commentaren zijn gesloten.