22-01-07

bij de dokter...

Een tijdje terug had ik lichte tandpijn, ik nam een dafalgan en had er de rest van de dag geen last van, de dag (een vrijdag) erna was het min of meer hetzelfde verhaal, maar na zes uur hielp dafalgan niet meer, en in een keer begon ik te verrekken van de pijn. Zaterdag was ik dan naar de tandarts van wacht gegaan, het bleek om een abces te gaan en ik kreeg pijnstillers en antibiotica.

Toen ik zondag wakker werd opende mijn linkeroog niet, de hele linkerkant van mijn gezicht was dubbel zo dik... de abces was zoooooooooo groot geworden dat Neil Armstrong er zijn vlag op had kunnen planten en zijn wijze woorden "it's a small step for man, but a giant leap for mankind" had kunnen uitspreken ;-)

Maandag dan maar van het werk naar de huisarts gegaan, waar ik enkele uren in de wachtzaal doorbracht... op zich was het wachten niet zo erg, ware het niet dat er over mij een tienermeisje en haar moeder zaten en er wel veel lol in hadden dat ik eruitzag als the elephant man... akkoord, ik zag er misschien heel lachwekkend uit, maar ik had pijn... veel pijn... en het feit dat ze me in mijn gezicht zaten uit te lachen (toegegeven, misschien wisten ze niet dat mijn rechteroog het werk van mijn linkeroog had overgenomen en ik nog wel kon zien door het oog dat NIET toezat) deed deze pijn niet minderen...

 

dus dat was wel leuk...

 

nog leuker was de melding van de tandarts... die abces had een goeie centimeter kraakbeen weggevreten, gelukkig niets onoverkomelijk, maar ik wist niet dat zoiets ook maar mogelijk was...

15:12 Gepost door Just me in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.