26-02-07

nog een tekstje dat tot nadenken aanzet...

Zand en Steen.

Een verhaal vertelt over 2 vrienden, die door de woestijn liepen.
Op een moment tijdens de reis kregen ze ruzie en de ene vriend sloeg de andere in het gezicht.
Degene die was geslagen was gekwetst, maar zonder iets te zeggen, schreef hij in het zand;
"Mijn beste vriend sloeg mij vandaag in het gezicht".
Ze liepen verder tot dat zij een oase vonden, waar zij besloten een bad te nemen.
Degene die geslagen was, raakte vast in de modder en dreigde te verdrinken, maar de vriend redde hem.
Nadat hij was bij gekomen, schreef hij op een steen
"Vandaag redde mijn beste vriend mijn leven''
De vriend die hem had geslagen en gered, vroeg hem.
Nadat ik je had geslagen, schreef je in het zand en nu schrijf je het op steen waarom?
De andere vriend antwoordde;
als iemand ons pijn doet, moeten we het in zand op schrijven, waar de wind van vergeving het kan uitwissen,
maar als iemand iets goed doet voor ons, moeten we het in steen graveren, waar geen wind het ooit kan uitwissen.
Leer om je pijn in het zand te schrijven en om je goede ervaringen in steen te graveren.
(Auteur onbekend)

11:22 Gepost door Just me in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.